ESKİ NİSAN

                                                                                -Ludmiila’ya-

                                   

                                Canımın yongası, sevdiğim,

Birkaç gün çaldık ilkbahardan

                             Geçtik yıllardır özlediğim

                             Erguvan ışıklı kıyılardan

 

                             Aşkı sessizlik tanımlar

                             Gençken tersini düşünürdüm

                             Akşamla dönerken geriye dalgalar

                             Yalnızlığı çırçıplak gördüm.

 

                             Durduktu önünde Ege Denizinin

                             Gözleri Mayıs bulanığı

                             Kuytuluğunda eski evlerin

                             Dolaştıktı Ayvalığı

 

                             Eski nisan, herşey gibi,

                             Kalbim de, rüzgar da eski

                             Çırpınıp duruyor havada

                             Yitik anıların kelebeği

                                                Ataol Behramoğlu

                                   

back to METU NEW YORK

back to POETRY MAIN PAGE